środa, 25 lutego 2015

Oczy szeroko zamknięte

czyli o Tym, czego lepiej  łatwiej nie wiedzieć;

85 najbogatszych ludzi na kuli ziemskiej ma łącznie więcej pieniędzy niż 3,5 miliarda (połowa) mieszkańców Ziemi. To kwintesencja naszego powalonego świata.

Uwaga: Jeśli chcesz pozostać w błogiej nieświadomości nie czytaj dalej.
Ok. 50%  całego bogactwa naszej planety znajduje się w rękach 1% ludzi.

Jeśli Twój majątek przekracza w przeliczeniu 3650 dolarów to zaliczasz się do tej bogatszej połowy populacji Ziemi. Doceń to.

Jeśli Twój majątek przekracza 77 tys dolarów należysz do 10% najbogatszych ludzi świata.

Firmy farmaceutyczne wydają rocznie średnio 4 biliony dolarów rocznie na marketing skierowany do konsumenta czyli do Ciebie, 24 billiony dolarów na marketing skierowany do wypisujących recepty, czyli Twojego lekarza.

Wg danych BBC w  roku 2013 aż  dziewięć na dziesięć  firm "Big Pharma" wydało więcej pieniędzy na marketing niż na badania i rozwój.

W Polsce w 2013 roku na leki bez recepty wydaliśmy 9,6 miliardów złotych, a firmy farmaceutyczne wydają na reklamy leków blisko 80 milionów tygodniowo (6 razy więcej niż przemysł motoryzacyjny 
i dwa razy więcej niż cała branża finansowa z bankami na czele).

Większość marek produktów, jakie kupujesz na co dzień (w tym również kilka marek „eko”) należy do dziesięciu międzynarodowych korporacji: Kraft, Coca Cola, Pepsico, Mars, Johnson-Johnsons, Nestle, Unilever, Kellogg's, Mars, General Mills).
Powyższy fakt znacznie ułatwia prowadzenie kampanii promujących dany sposób żywienia i sztuczne składniki żywności. Również z wykorzystaniem mediów oraz  lekarzy i dietetyków.

*****

Teraz powinnam zaserwować Ci jakąś puentę czy refleksję,  ale chyba nic z tego nie będzie.

Wszystko zależy od tego, co postanowisz z powyższą wiedzą zrobić.

"Jeśli myślisz, że jesteś za mały aby coś zmienić, spróbuj zasnąć z komarem latającym za uchem" - Dalajlama XIV

*dane pochodzą ze źródeł: BBC, Oxfam, Credit Suisse, Bussines Insider; Grafika z popularnyi markami: Bussiness Insider, zdjęcia:Creapills

środa, 11 lutego 2015

Tomek z lasu ma jaja

Tomek z lasu ma jaja.
Tomek z lasu był na tyle odważny, żeby pójść za głosem serca.
No chyba, że to jakiś problem z lewą półkulą, tą odpowiedzialną za logikę i myślenie analityczne. ;)

Tomek wyjechał do Holandii.
Założył firmę.
Rozbudował firmę.
Zbudował dom.
Ożenił się.
Żona zaszła w ciążę.
…
Tomek sprzedał firmę.
Tomek rozdał rzeczy.
Tomek kupił campera.
I pojechali z żoną w świat.
Syn urodził się w Grecji. Dostał imię Elefterios - niosący wolność.
8 miesięcy później całą rodziną kupili bilety do Brazyli.
Podróżowali po Amazonii, Ekwadorze i Andach.
Wciąż szukają swojego miejsca.
Podróżują wspólnie przez życie.
Nie mają planów.
Mają dla siebie czas.
Są szczęśliwi.

Czy masz pójść ich drogą?
Nie.
Ale warto posłuchać rad Tomka, zwłaszcza jeśli chcesz zmienić coś w swoim życiu:

Nikogo nie naśladuj.
Znajdź sposób,  żeby dowiedzieć się czego Ty chcesz, gdzie Ty chcesz być i kim chcesz być.
Absolutnie pozbądź się telewizora. Jeśli chcesz oglądnąć Hobbita, nie ma sprawy, ale przestań oglądać wiadomości. Świat toczy wojna? Ludzie skaczą z okien? Ropa drożeje? W zoo urodziła się panda? 
To nie świat. Uwierz, że świat tak nie wygląda.
Zastanów się jak imprezujesz, jakimi ludźmi się otaczasz. Wokół dzieje się bardzo interesujących rzeczy, jest dużo ciekawych ludzi. Wyjdź z domu i testuj.
Jak Cię coś kręci - daj w to pełnego nura. 
Mniej myśl, więcej czuj.
Pij dobrą wodę.
Wybieraj lepsze pożywienie.
Jedz mniej mięsa. 
Oddychaj głęboko.
Głowa do góry.

I przejdź się czasem na samotną wędrówkę po lesie.

p.s. Dlaczego uważam, że warto posłuchać rad Tomka?
Tomek wybrał swoją drogę. Mieszkał w dżungli z 8 miesięcznym dzieckiem, nie szczepił go, 12 lat nie jadł mięsa, chodzi na bosaka.
Ale ani razu nie padły z jego ust słowa oceny - mieszkasz i pracujesz w mieście - to źle; jesz mięso? przestań bo to źle i niezdrowo; szczepisz dziecko? - jesteś niemądry.
Jestem przekonana, że jest pogodzony z sobą i szczęśliwy dużo bardziej niż Ci, którzy go oceniają i krytykują.
Dlatego właśnie, mimo, że  wcale nie musisz chcieć iść w jego ślady, warto go posłuchać.

Wysokie obcasy: Dżungla jak supersam

Masz odwagę podążać za głosem serca? Spełniasz swoje marzenia? Czy codzienność zwycięża?


czwartek, 5 lutego 2015

Misterna sztuka olewania


Jak to się dzieje, że w życiu często przejmujemy się rzeczami, które powinniśmy olać, a  świetnie idzie nam olewanie rzeczy, którymi powinniśmy się przejąć?

Każdy domorosły filozof to powie:  nie przejmuj się  rzeczami, których nie możesz zmienić. 
To, na co masz wpływ, możesz zacząć od nowa.
Szef Cię wykorzystuje? Powiedz mu to prosto w twarz. Albo Cię zwolnią, albo awansują. Olej to.
To co robisz nie daje Ci satysfakcji? Zmień swoje życie. Olej to.
Już o tym wspominałam, większość z Was zna kilka osób typu „specjalista ds. PR w dużym banku, sprzedał wszystko, przeniósł firmę do UK i przeniósł się z całą rodzina na Kostarykę”. 
Przejmował się? 
Nie. Olał to.

To prawda, że umiejętność olewania często prowadzi do sukcesu.
Oczywiście pod warunkiem, że tym czymś co olewamy nie jest nasze zdrowie…


Problem w tym, że my, ludzie ciągle się przejmujemy. Na każdym kroku „n i e   o l e w a m y”. 
Szef zwyzywał? Pół dnia zepsute. Ekspedientka  na kasie niemiła? 15 minut psioczenia. Niedzielny kierowca zajechał nam drogę? Nerw. Mąż nie zapytał jak minął dzień? Przykrość. Obsługa na stacji nie podeszła nalać do baku? Skarga. Górnicy strajkują? Wredne nieroby. Denerwujący artykuł? Hejt.

Gdybyśmy tak wszyscy potrafili nie przejmować się rzeczami, które powinniśmy olać i nie olewać rzeczy, którymi powinniśmy się przejąć. Gdybyśmy  opanowali misterną sztukę olewania nasze życie byłoby piękniejsze.

Mały człowiek nie rodzi się z umiejętnością olewania.
Wręcz przeciwnie.
Małe dziecko potrafi się rozpłakać o byle rzecz, but ma zły kolor, chcę inną kredkę, nie tą bajkę, gdzie jest mój klocek, chcę  ciastko.
Jeśli dzieci coś olewają to chyba tylko łzami.

To jako dorośli, dojrzali ludzie musimy opanować  misterną sztukę zarządzania olewaniem.
Musimy  nauczyć się świadomie wybierać rzeczy, którymi będziemy się przejmować.
Olewanie nie znaczy obojętności.
Olewanie znaczy zgodę na bycie innym.
Żeby olać przeciwności, trzeba najpierw przejąć się celem większym niż przeciwności.
Jogini mówią, że każdy człowiek ma w swoim życiu wyznaczoną ilość oddechów, dlatego nie należy  ich marnować,  trzeba oddychać świadomie.
Sztuka olewania zakłada, że każdy człowiek w swoim życiu ma wyznaczoną ilość rzeczy i osób, którymi może się przejąć. Nie wykorzystaj tego zbyt szybko. Bądź czujny, dbaj o to czym i kim się przejmujesz.

Bo jeśli w nie olejesz pewnych aspektów życia, to może się okazać, że życie oleje Ciebie.


wtorek, 3 lutego 2015

Mniszkowe wino

Mój tata od zawsze robił wina, z czego się da. 
Tam, gdzie się wychował było zawsze dużo jeżyn więc w lecie na stole zazwyczaj stał gliniany dzbanek pełen purpurowego płynu. 
Nie, żeby alkoholu się w domu nadużywało - każdy owoc własnoręcznie zbierany i wyciskany - dla zdrowotności.

Do produkcji win byłam więc przyzwyczajona 
i nie zwracałam więc uwagi na coraz to nowe składniki wrzucane przez tatę do gąsiora.
Przy mleczu nie wytrzymałam.
Zakwestionowałam.
"Cierpliwości drogie dziecko, sama zobaczysz. Wyjdzie".
No i nie dość, że wyszło, to szybko zeszło.

W zeszłym roku, widząc mnogość mniszka na naszych łąkach postanowiłam powtórzyć eksperyment. I zdecydowanie polecam. Bardzo lekkie, aromatyczne wino o słomkowym zabarwieniu i ciekawym smaku przywołuje wspomnienie wiosennej łąki.
Jak wszystko co dobre wymaga trochę pracy, ale przy stole budzi dużo dobrych emocji.


Na ok. 4,5 litra wina potrzebujesz:
wywar z szypułek mniszka - ok. dwa litry kwiatów
syrop cukrowy - 1,2 - 1,4 kg cukru - jak ktoś lubi słodsze to więcej
garść rodzynek
sok z 2 cytryn
pomarańcza *alternatywnie
drożdże winne do wina białego np. tokaj, madera
pół łyżeczki pożywki
gąsior - w tym przypadku 5 litrów

Drożdże winne - drożdże nastawiamy wg przepisu z opakowania, ja do wody z cukrem  dodaję jeszcze kilka rodzynek. ( Uwaga: drożdże potrzebują około 4 dni żeby zacząć pracować dobrze jest więc nastawić je tego samego dnia co wywar).

Wywar z kwiatów mniszka - kwiaty zbieramy 
z dala od drogi i wyskubujemy  z szypułek same żółte płatki. (Można ewentualnie nastawić całe kwiatostany, ale wino będzie wtedy miało więcej goryczy).
Płatki przekładamy do garnka, zalewamy wrzątkiem (około 2-3 litry), tak aby wszystkie przykryć i odstawiamy na 
4 dni.  W tym czasie woda wyciągnie z kwiatów cały aromat i pyłek. Do wywaru można dodać alternatywnie pomarańczę lub trochę otartej skórki z cytryny i/lub pomarańczy.

Syrop cukrowy - cukier rozpuszczamy w 1 litrze wody, podgrzewając na wolnym ogniu po czym odstawiamy do przestudzenia.

Po 4 dniach przecedzamy wywar z kwiatów - będzie on miał lekko brunatny kolor - i wlewamy go do gąsiora. Dodajemy syrop cukrowy, sok z cytryny, rozpuszczoną w małej ilości wody pożywkę 
i pracujące drożdże. Jeśli wywaru wyszło mniej niż 2 litry, można dolać trochę przegotowanej wody. Zatykamy gąsior rurką fermentacyjną i odstawiamy na 8 tygodni. Po 8 tygodniach wino zlewamy do butelek - ja do każdej  butelki dodałam jeszcze po dwie rodzynki.

Teraz butelki najlepiej schować i zapomnieć o nich.
Tak na kilka miesięcy, bo dopiero wtedy wino nabiera dojrzałości.

Na zdrowie:)


środa, 28 stycznia 2015

Od przybytku głowa... boli

O rzeczach niepotrzebnych.

W 2008 roku wprowadziłam się do nowego mieszkania.
Podczas przeprowadzki przewiozłam strasznie dużo bibelotów i po dwóch dniach mieszkanie wyglądało jakbym w nim mieszkała od lat.

To dlatego, że w życiu raczej wyznawałam zasadę „jeśli coś wyrzucę to na pewno wkrótce będę tego potrzebować”.

Staram się naprawdę raz na jakiś czas robić generalne porządki i wyrzucać (lub przynajmniej wynosić do piwnicy) rzeczy niepotrzebne, ale segregacja chyba idzie mi kiepsko.

Jakiś czas temu mieszkał u mnie chwilę kolega, potrzebował mieszkania „od zaraz” więc wprowadził się po kilku dniach i  sam spakował mnie do kartonów. Do dziś szydzi z ogromnej ilości pudełeczek i portfelików na rzeczy różne. „ Ty Sara jak zapełniłaś jedno pudełeczko z portfelikami i bibelotami to po prostu zakładałaś sobie kolejne, masz takich pudełeczek dziesiątki - tu masz wszystkie, proszę. P.s. jesteś nienormalna.”

I tym sposobem poza dziesiątką portfelików z wizytówkami, ulotkami, starą biżuterią (której nigdy nie założę), tasiemkami, guzikami do ubrań, których już nie noszę, mam również swoje notatki i zapiski ze studiów, ubrania, w które już raczej nigdy się nie zmieszczę, kilka par butów, które założyłam raz żeby stwierdzić, że jednak są odrobinę za małe, podręczniki do hiszpańskiego, angielskiego, niemieckiego i francuskiego (te do francuskiego akurat zostały po koledze), dwie pary nart, stare wiązania snowboardowe* masę kurzu i pękającą w szwach piwnicę".
* Wyjątkiem jest snowboard szczęśliwie użytkowany od roku przez moją koleżankę.

A znów zamierzam się przeprowadzić.

Dlatego postanowiłam pozbyć się większości rzeczy i zmienić zasady gry.
"Odtłuszczam mieszkanie".
Wszystko w moim domu musi być użyteczne  lub piękne.

Mniej rzeczy to mniej  kurzu i mniej sprzątania.
Mniej rzeczy to więcej przestrzeni do życia.
Lepsza koncentracja i odpoczynek.
Wcale nie muszę trzymać w domu wszystkich  nietrafionych prezentów.
Jeśli coś kupuję zastanawiam się 10 razy czy na pewno tego potrzebuję.
Jeśli kupuję nową rzecz, pozbywam się starej.
Pozbywam się ubrań i rzeczy, których nie założyłam lub nie używałam od roku. 
Nie potrzebuję 19 kubków na herbatę.
Nie potrzebuję 5 różnych patelni i 10 garnków i starego aparatu fotograficznego
Wyrzucam wszystkie niepotrzebne papiery, przeterminowane gwarancje, kwity i notatki ze studiów. Te z danymi personalnymi niszczę w niszczarce lub palę. Co mogę skanuję i przegrywam na dysk.

A najważniejsze, są tacy, którym moje rzeczy mogą się bardzo przydać.

Można  pozbyć się rzeczy oddając je do fundacji, wystawić ogłoszenie na Internecie w sekcji „oddam za darmo” lub zanieść do komisu.

Gdyby ktoś chciał się czegoś pozbyć to w Krakowie istnieje fundacja, która otworzyła dwa sklepy charytatywne.( W innych miastach nie wiem, ale chętni na pewno poszukają)."Largo"  rzeczy niepotrzebne zamienia  na pieniądze dla potrzebujących. (Dla mających styczność z UK coś na kształt ichniejszych Oxfamów).
Sklepy przyjmują  wszystko: obrusy, książki, narzuty, szklanki, kubki, talerze, ubrania, obuwie, biżuterię. Właścicielki zapraszają wszystkich, którzy mają rzeczy niepotrzebne - „Nie wyrzucajcie ich. Oddawajcie, kupujcie, pomagajcie…”

„Perfekcję osiąga się nie wtedy, gdy nie można już nic więcej dodać, lecz wtedy, gdy nie ma czego odjąć” - Antoine de Saint- Exupery

Artykuł o Fundacji Largo oraz adresy sklepów

poniedziałek, 19 stycznia 2015

Cena za marzenia


Chciałabym zrobić wszystko.

Wyremontować dom na wsi, zbudować dom w Azji, pracować przy 4 projektach, odnosić sukcesy w pracy, mieć wolne weekendy, mieszkać w mieście, mieszkać na wsi. Nauczyć się hiszpańskiego, niemieckiego i rosyjskiego. Spędzić spokojne wakacje w chacie, wyremontować oborę, założyć ogródek warzywny i lecieć w podróż dookoła świata,  jechać na narty i na weekend na Sycylię. Pójść na kurs stolarski, chodzić na jogę, regularnie biegać, gotować, odnawiać meble, przy tym jeszcze urodzić dziecko albo dwa, jechać na nurkowanie, nauczyć się pływać na kajaku, przeczytać 100 książek w ciągu roku, zrobić studia podyplomowe z zielarstwa 
i podróżować.

Chcę wchłonąć cały świat, spróbować wszystkiego, więc pędzę,  pędzę, by ze wszystkim zdążyć.
Jestem jak dzieciak w sklepie z cukierkami, chcę zjeść wszystkie naraz.
Tylko w przeciwieństwie do dziecka wiem, że nie dam rady.  
Znacie to uczucie?

Remont mojej i Lubego wymarzonej chaty prawie całkowicie zjadł i strawił nasz rok 2014 jeśli chodzi o czas, energię i fundusze.
W listopadzie 2013 dom był bezwładną kupą belek, w grudniu 2014 świętowaliśmy w nim Nowy Rok z rodziną i przyjaciółmi. 
W tygodniu oboje pracowaliśmy na etatach,  wieczorami i w weekendy przy budowie. Prawie wszystkie wolne dni spędziliśmy robiąc coś przy domu. Nasze życie towarzyskie praktycznie ograniczyło się do znajomych,  którzy mimo mało komfortowych warunków decydowali się nas odwiedzić, często również pomóc.  Każde weekendowe wyjście, ślub znajomych, urodziny przyjaciół czy wyjazd "nie do chaty" powodował zaległości, które  trzeba było nadrobić.
Mimo wszystko postanowiliśmy nie rezygnować z prawdziwych wakacji. Trochę odetchnęliśmy, za to finansowo grudzień zakończyliśmy na mocnym minusie.
Udało się, nie zwariowaliśmy, ale oboje pod koniec 2014 byliśmy całkowicie wyczerpani.
I oboje wiedzieliśmy, że nie udźwigniemy kolejnego takiego roku. 
Z czegoś trzeba zrezygnować.

To co już wiedziałam (ale łatwiej mi było żyć nie przyznając się do tego) już całkowicie - mocno i młotkiem - wbił mi do głowy artykuł Olivera Embertona.

Nasze mózgi zachowują się jak piłka plażowa wypełniona pszczołami. Setki sprzecznych impulsów pcha nas w różnych kierunkach.
Ludzie nigdy nie chcą robić jednej rzeczy. Chcą robić wszystko. Jednocześnie ćwiczyć, uczyć się hiszpańskiego i iść na pizzę. Każde z naszych nieskończonych pragnień działa niezależnie i stara się przesunąć piłkę egoistycznie, w wybranym przez siebie kierunku.
Dlatego zazwyczaj piłka zmierza donikąd, jest kontrolowana bardziej przez ukształtowanie terenu niż przez wolę tego, co jest 
w środku.

Tak żyje większość z nas. Ciągle targani sprzecznościami, ciągle narzekający na brak czasu.

Oliver Emberton pisze, że nie wystarczy mieć świetnego pomysłu. Bo wielu ludzi ma świetne pomysły. Problem w tym, że zbyt duża ilość dobrych pomysłów wzajemnie się wyklucza. 
Im więcej kierunków obierzesz, tym mniejszy dystans pokonasz.
Wyobraź sobie, że chcesz polecieć na Marsa i zależy od tego Twoje życie. Co robisz? Najprawdopodobniej rzucasz wszystko inne. Stajesz się gigantyczną pszczołą pchającą piłkę na Marsa.
Od Edisona po Einsteina maniakalna koncentracja na jednym celu jest prawdopodobnie najważniejszą strategią na osiągnięcie sukcesu.
Jeśli  zaś chodzi o  sam cel, to wg autora artykułu  powinniśmy się ograniczyć do 3 sfer życia -np.  praca, dom, czas wolny. Wybieramy jedno dążenie dla każdej ze sfer i kierujemy cały nasz potencjał na osiągnięcie punktu docelowego.

Ludzie nie odnoszą porażek przez brak potencjału.
Ludzie odnoszą porażki, bo ich potencjał jest rozdrobniony na zbyt wiele kawałków.

Jeśli chcesz spełniać swoje marzenia, musisz  się zdecydować. 
Wybrać jeden kierunek i twardo powiedzieć nie dla wszystkich alternatyw. 
To nie jest łatwe, ale jeśli chcesz spróbować,  teraz przynajmniej znasz cenę.

sobota, 17 stycznia 2015

Lekarstwo na wszystko


Szanuj zdrowie należycie, bo jak umrzesz stracisz życie ;)

Poniżej przepis na "naturalny antybiotyk", żadnej chemii, wszystkich składników właściwie na co dzień używam w kuchni.


Potrzebujecie:

700 ml octu jabłkowego (najlepiej organicznego/ naturalna fermentacja)
mniej więcej ¼ szklanki drobno posiekanego czosnku,
mniej więcej ¼ szklanki drobno posiekanej cebuli,
mniej więcej ¼ szklanki startego imbiru,

mniej więcej 2 świeże papryczki chili lub pieprz cayenne,
mniej więcej 2 łyżki tartego chrzanu,
2 łyżki kurkumy w proszku lub 2 kawałki  posiekanego korzenia kurkumy

*Ja używam sproszkowanej, bo przywiozłam z Indii spore zapasy, ale na niektórych targach, czy w sklepach internetowych można znaleźć świeży korzeń

**Składniki alternatywne: miód, rozmaryn, goździki, kardamon, skórki z cytrusów, pieprz i co Wam wpadnie do głowy.


Wszystkie składniki wrzucamy do dużego słoja lub szklanej butli, zalewamy octem jabłkowym (najlepszy jest taki domowej produkcji lub organiczny - naturalna fermentacja) i zamykamy. Słoik trzymamy w suchym i chłodnym miejscu przez około 3-4 tygodnie, mieszając raz na jakiś czas. Po paru tygodniach płyn przelewamy do butelki a "mieszankę" przekładamy do mniejszego słoika i  zalewamy oliwą. Używamy jako przyprawy - np. do marynowania warzyw,  mięs, do przyprawiania zup,  sałatek, curry czy Bloody Mary. 

Nie wymieniam korzyści płynących z działania każdego ze składników - łatwo wyszukacie te informacje w Internecie, ale gwarantuję, że ta mieszanka załatwi niejedno przeziębienie czy niestrawność i wzmocni odporność.
Płyn pijemy  "dla odporności" - 1 łyżkę dziennie, w przypadku choroby kilka razy dziennie.
Można go również dodawać do soków lub herbat.

Mieszanka ma silne działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne. 
Małe dawki są  bezpieczne dla kobiet w ciąży i dzieci.